อนุพุทธประวัติ นักธรรมชั้นโท ๒๕๔๔

๑.๒ ว่าด้วย รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

๒.๒ เกิดจากเหตุ คือความรู้จักเอาใจบริษัท รู้จักสงเคราะห์ด้วยอามิสบ้าง ด้วยธรรมบ้าง

๓.๒ พระอัสสชิเป็นผู้ตอบ ตอบว่า “ผู้มีอายุ เราบวชจำเพาะพระมหาสมณะ ผู้เป็นโอรสศากยราชออกจากศากยสกุล ท่านเป็นศาสดาของเรา เราชอบใจธรรมของท่าน “

๔.๒ มีพระดำรัสตอบว่า ” อัคคิเวสสนะ ถ้าอย่างนั้น ความเห็นอย่างนั้น ก็ต้องไม่ควรแก่ท่าน ท่านก็ต้องไม่ชอบความเห็นอย่างนั้น “

๕.๒ ทรงรับผ้าสังฆาฏิของท่านไปทรง และประทานผ้าสังฆาฏิของพระองค์ให้แก่ท่าน

๖.๒ เป็นผู้มีวาจาไพเราะ

๘.๒ คือวันที่พระองค์เสด็จลงจากเทวโลก เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าวันพระเจ้าเปิดโลก

๙.๒ คือการสวดบทมาติกาของพระอภิธรรมเจ็ดคัมภีร์หรือที่เรียกว่า ” สัตตัปปกรณาภิธรรม ” ซึ่งมีการบังสุกุลเป็นที่สุด เป็นประเพณีนิยมจัดให้พระสงฆ์สวดในงานทำบุญหน้าศพอย่างหนึ่ง เรียกโดยโวหารทางราชการในงานหลวงว่า ” สดับปกรณ์ ” แต่ราษฎรสามัญทั่วไปเรียกว่า ” สวดมาติกา “

๑๐.๒ ไม่มีกำหนดกาลเวลา มีศรัทธาเมื่อไรก็ถวายได้