วิชาวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นตรี ๒๕๔๙

ทรงทำหน้าที่ ๒ ประการ คือ

หมู่ภิกษุจะไม่ประพฤติตามพระวินัย ไม่เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธาและเลื่อมใส ถ้าต่างประพฤติตามพระวินัย ก็จะเป็นหมู่ภิกษุที่ดี ทำให้เกิดศรัทธาเลื่อมใส พระวินัยจึงรักษาหมู่ภิกษุให้ตั้งอยู่เป็นอันดี และทำให้เป็นหมู่ที่งดงาม ฯ

หมายความว่า ต้องโทษ คือมีความผิดฐานละเมิดข้อที่พระพุทธเจ้าทรงห้าม ฯ

มี ๔ อย่าง คือ

คือ ธรรมอันยิ่งของมนุษย์ หรือคุณอย่างยวดยิ่งของมนุษย์ ฯ

ทรัพย์มีราคาตั้งแต่ ๕ มาสก ขึ้นไป เป็นวัตถุแห่งอาบัติปาราชิก

ภิกษุมีความกำหนัดจับต้องกายหญิง ต้องสังฆาทิเสส กายกะเทย ต้องถุลลัจจัย กายบุรุษ สัตว์ดิรัจฉานทั้งเพศผู้เพศเมีย ต้องทุกกฏ ฯ

นิสสัคคิยปาจิตตีย์ หมายความว่า อาบัติปาจิตตีย์ ที่จำต้องสละสิ่งของ ฯ

ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ฯ เพราะก่นสิกขาบท ฯ

คือวัตรที่ภิกษุจะต้องศึกษา ฯ