วิชาวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นโท ๒๕๖๗

แบ่งออกเป็น ๒ อย่าง คือ

ต้องปฏิบัติโดยสายกลาง คือไม่ถือเคร่งครัดอย่างงมงาย จนเป็นเหตุทําตนให้ลําบาก เพราะเหตุธรรมเนียมเล็ก ๆ น้อย ๆ อันขัดต่อกาลเทศะ และไม่สะเพร่ามักง่าย ละเลยต่อธรรมเนียมของภิกษุ จนถึงทําตนให้เป็นคนเลวทราม ฯ

สังฆาฏิ บาตร ประคตเอว จัดเป็นบริขารบริโภค

วัตร คือข้อปฏิบัติหรือแบบอย่างอันดีงามที่ภิกษุควรประพฤติในกาลนั้น ๆ ฯ

ควรปฏิบัติตนให้เป็นผู้พยาบาลง่าย คือทําความสบายให้แก่ตน ไม่ฉันของแสลง รู้จักประมาณในการบริโภค ฉันยาง่าย บอกอาการไข้ตามเป็นจริงแก่ผู้พยาบาล เป็นผู้อดทนต่อทุกขเวทนา ฯ

ธุระที่ทรงอนุญาตให้ภิกษุผู้จําพรรษาไปได้แต่ต้องกลับมาภายใน ๗ วัน เรียกว่า สัตตาหกรณียะ หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า สัตตาหะ ฯ

อนาจาร หมายถึง ความประพฤติไม่ดีงาม และการเล่นมีประการต่าง ๆ ฯ เล่นอย่างเด็ก เล่นคะนอง เล่นพนัน เล่นปู้ยี่ปู้ยำ เล่นอึงคะนึง จัดเป็นอนาจาร ฯ

ฉันเนื้อมนุษย์ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

สมบัติของภิกษุผู้มรณภาพ ตกเป็นของสงฆ์ ฯ

แปลว่าข้อสําหรับอ้างใหญ่ ฯ มี ๔ ประการ ฯ