วิชาวินัยบัญญัติ นักธรรมชั้นโท ๒๕๕๓

อาทิพรหมจริยกาสิกขา ได้แก่ข้อศึกษาเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ อันได้แก่สิกขาบทอันมาในพระปาติโมกข์ที่ภิกษุต้องปฏิบัติ ส่วนอภิสมาจาริกาสิกขา ได้แก่ข้อศึกษาเนื่องด้วยอภิสมาจาร คือมารยาทอันดี ที่มานอกพระปาติโมกข์ เป็นขนบธรรมเนียมของหมู่คณะที่ควรพฤติ ฯ

วินัยกรรม กรรมที่ภิกษุรูปหนึ่งหรือมากรูปพึงทำตามพระวินัย เช่น พินทุจีวรเป็นต้น ส่วนสังฆกรรม กรรมที่ภิกษุครบองค์สงฆ์ ๔ รูปขึ้นไปจะพึงทำ เช่น อปโลกนกรรมเป็นต้น ฯ

มี ๔ ประเภท ฯ คือ

ได้แก่ในเวลาดังต่อไปนี้ (ตอบเพียง ๕ ข้อ)

๔ รูป พึงประชุมกันสวดปาติโมกข์

คือการทำนอกรีตของสมณะ ฯ

เพราะเว้นอโคจร ๖ คือบุคคลและสถานอันไม่ควร เมื่อจะไปก็เลือกบุคคล สถานที่ กาลอันควร กลับในเวลา ฯ

ยาวกาลิก ได้แก่ของที่ให้บริโภคได้ชั่วคราว ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยงวัน ยาวชีวิก ได้แก่ของที่ให้บริโภคได้เสมอไป ไม่มีจำกัดกาล

อันโตวุฏฐะ หมายถึงยาวกาลิกที่ภิกษุเก็บไว้ในที่อยู่ของตน

เว้นเป็นพิเศษเฉพาะภิกษุถูกงูกัด ให้ฉันยามหาวิกัฏ ๔ คือ มูตร คูถ เถ้า และดินได้ ฯ